آمار
| تعداد نشریات | 14 |
| تعداد شمارهها | 684 |
| تعداد مقالات | 7,094 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,081,023 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,110,542 |
مقایسه عملکرد تولیدمثلی میشها ,و صفات رشد و فراسنجههای بیوشیمیایی خون در برههای شیر خوار سنجابی و آمیختههای سنجابی×رومانف | ||
| نشریه پژوهش در نشخوار کنندگان | ||
| مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از تاریخ 21 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22069/ejrr.2026.24609.2044 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد مهدی معینی* 1؛ سلیم جوادزاده2؛ حسن خمیس ابادی3؛ سجاد بادبرین4 | ||
| 1عضو هیات علمی دانشگاه رازی | ||
| 2گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، ، دانشگاه راز ی ، کرمانشاه ، | ||
| 3استاد پژوهشی، بخش تحقیقات تغذیه و فیزیولوژی دام، موسسه تحقیفات علوم دامی ، سازمان تحقیقات ، آموزش و ترویج کشاورزی ، کرج ، ایران | ||
| 4استادیار پژوهشی تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات ، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی ، سازمان تحقیقات ، آموزش و ترویج کشاورزی ، کرمانشاه، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سابقه و هدف: هدف این پژوهش مقایسه عملکرد تولیدمثلی میشها، صفات رشد قبل از شیرگیری و فراسنجههای بیوشیمیایی خون در برههای سنجابی خالص و آمیختههای سنجابی×رومانف بود. گوسفند نژاد سنجابی یکی از نژادهای بومی گوشتی-پشمی در منطقه غرب کشور و استان کرمانشاه میباشد که به علت خشکسالیهای اخیر و با مشکلات از بین رفتن مراتع و صادرات دام جمعیت آنها رو به کاهش است. استفاده از نژاد رومانف بهدلیل توان بالای چندقلوزایی میتواند بازده تولیدی گلههای بومی را افزایش دهد، با این حال اثر این تلاقی بر وضعیت فیزیولوژیک و رشد اولیه برههای سنجابی بهطور دقیق مشخص نشده است. از اینرو، ارزیابی همزمان شاخصهای رشد و پاسخهای متابولیکی در این آمیختهها مدنظر قرار گرفت. مواد و روشها: این آزمایش در ایستگاه تحقیقات دامپروری مهرگان کرمانشاه در سال 1402 انجام شد. به منظور اجرای پژوهش حاضر در بهار سال 1402 از 200 رأس میش نژاد سنجابی موجود در گلۀ ایستگاه مهرگان واقع در غرب کرمانشاه به عنوان پایه مادری استفاده شد. میش های سنجابی بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول با قوچ سنجابی به روش جفتگیری طبیعی و گروه دوم پس از همزمانسازی فحلی با اسپرم قوچ رومانف به روش تلقیح لاپاراسکوپی بارور شدند. پس از تولد، 15 رأس بره از هر گروه انتخاب و به مدت 77 روز تحت شرایط مدیریتی و تغذیهای یکسان پرورش یافتند. وزنکشی از تولد تا پایان دوره هر 15 روز انجام و صفاتی شامل وزن تولد، وزن دورهای، افزایش وزن روزانه و افزایش وزن کل محاسبه شد. در 77 روزگی از هر گروه 5 نمونه خون اخذ و فراسنجههای گلوکز، اوره، پروتئین کل، آلبومین، کلسترول، تریگلیسرید، HDL، LDL و VLDL به همراه فعالیت آنزیمهای آلکالین فسفاتاز و آسپارتات ترانسآمیناز و شاخص مالوندیآلدئید اندازهگیری گردید. دادهها با رویه GLM نرمافزار SAS و آزمون t در سطح 05/0 تحلیل شدند. یافتهها: در گروه آمیخته، تعداد میشهای زایش کرده (88 در مقابل 81 رأس)، تعداد کل برههای متولد شده (154 در مقابل 114 رأس) و تعداد زایشهای دوقلو بیشتر از گروه خالص بود. وزن تولد بین دو گروه تفاوت معنیداری نداشت (P>0.5). وزن برههای سنجابی در دو و چهار هفتگی بهطور معنیداری بیشتر بود (P<0.05)، اما در شش، هشت و ده هفتگی اختلاف معنیداری مشاهده نشد. وزن شیرگیری و افزایش وزن روزانه نیز بین تیمارها اختلاف آماری نشان نداد (P>0.05). فراسنجههای بیوشیمیایی خون شامل متابولیتهای انرژی و لیپیدی در دو گروه مشابه بود و هیچیک از شاخصها اختلاف معنیداری نداشتند (P>0.05). فعالیت آنزیمهای کبدی و غلظت مالوندیآلدئید نیز بین تیمارها تفاوتی نشان نداد. نتیجهگیری: آمیختهگری گوسفند سنجابی با رومانف موجب افزایش شاخصهای تولیدمثلی و چندقلوزایی شد، اما تأثیر معنیداری بر رشد قبل از شیرگیری و وضعیت متابولیکی برهها نداشت. بر اساس دادههای حاصل، افزایش میانگین وزن روزانه در دو گروه برههای شیرخوار سنجابی با آمیختههای رومانف×سنجابی معنیدار نبود. همچنین فراسنجههای خونی و برخی از آنزیم های کبدی و شاخص مالون دی آلدئید در طی پرورش معنیدار نبودند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برههای شیرخوار؛ فراسنجههای خونی؛ عملکرد رشد؛ مالون دی آلدئید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 0 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. طراحی و پیاده سازی از سیناوب