آمار
| تعداد نشریات | 14 |
| تعداد شمارهها | 676 |
| تعداد مقالات | 7,030 |
| تعداد مشاهده مقاله | 10,463,307 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,605,722 |
اثرات فاصله کاشت و دزهای کاهشیافته علفکش پندیمتالین بر کنترل علفهای هرز و عملکرد ارقام منتخب برنج در سیستم کشت هوازی | ||
| مجله تولید گیاهان زراعی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 24 خرداد 1405 اصل مقاله (1010.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22069/ejcp.2026.21591.2595 | ||
| نویسندگان | ||
| داریوش زکوی1؛ جاوید قرخلو* 2؛ علی مومنی3؛ افشین سلطانی2؛ آسیه سیاهمرگویی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری ،گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان | ||
| 2استاد گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان | ||
| 3دانشیار و عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات برنج کشور - معاونت مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران | ||
| 4دانشیار گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان | ||
| چکیده | ||
| سابقه و هدف: برنج یکی از غلات مهم و غذای اصلی بیش از نیمی از جمعیت جهان است. تغییر شیوه زراعت از کشت غرقابی به هوازی با استفاده از ژنوتیپهای برنج هوازی نقش مهمی در حفظ و پایداری تولید برنج دارد. از طرفی مدیریت علفهای هرز یکی از چالشهای اصلی در این سیستم کاشت است. لذا بهرهگیری از ارقام مناسب، فاصله کاشت مطلوب و کاربرد دزهای صحیح علفکش در سیستم کاشت هوازی از اهمیت بالایی برخوردار میباشد. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف بررسی امکان کاهش دز کاربرد علفکش پندیمتالین همراه با فواصل مختلف کاشت بر کنترل جمعیت علفهای هرز و اثرات آن بر اجزای عملکرد و عملکرد دانه دو رقم برنج هوازی وندانا و پرمحصول ندا در شرایط کشت هوازی انجام شد. مواد و روشها: آزمایش بهصورت اسپلیت بلوک در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه مؤسسه تحقیقات برنج کشور معاونت مازندران- آمل طی سالهای 1399 و 1400 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل ارقام برنج در دو سطح (ژنوتیپ هوازی وندانا و برنج پرمحصول و متحمل به خشکی ندا) بهعنوان عامل اصلی، فاصله ردیف کاشت در سه سطح (12/5، 25 و 37/5 سانتیمتر) به-عنوان عامل فرعی و تیمار علفکش در پنج سطح (شاهد بدون کنترل علف هرز، مصرف علفکش پندیمتالین (یک لیتر در هکتار) + بیس-پیریباک سدیم، پندیمتالین (دو لیتر در هکتار) + بیسپیریباک سدیم، پندیمتالین (سه لیتر در هکتار) + بیسپیریباک سدیم و وجین) بهعنوان عامل فرعی فرعی در نظر گرفته شدند. بیسپیریباک سدیم با دز مصرفی 100 سی سی در هکتار در کرتهای آزمایش مصرف شد. یافتهها: نتایج نشان داد که تعداد دانه پر در پانیکل و توان رقابت با علفهای هرز رقم هوازی وندانا در مقایسه با رقم پرمحصول ندا بیشتر بود. حداکثر ارتفاع بوته (85/46 سانتیمتر) و طول پانیکل (18/71 سانتیمتر) در فاصله کاشت 12/5 سانتیمتر مشاهده شد؛ در حالی که با افزایش فواصل کاشت، ارتفاع و طول پانیکل به طور معنیداری کاهش یافتند. همچنین، بیشترین تعداد پانیکل در متر مربع (292/26 پانیکل) در فاصله ردیف کاشت 12/5 سانتیمتر بهدست آمد و با افزایش فواصل ردیف کاشت به 25 و 37/5 سانتیمتر، تعداد پانیکل در متر مربع بهترتیب حدود 8/2 و 19/6 درصد کاهش یافت. تیمار وجین منجر به حصول حداکثر ارتفاع بوته، طول پانیکل، تعداد پانیکل در متر مربع، تعداد دانه پر در پانیکل و عملکرد دانه گردید و تیمار پندیمتالین (سه لیتر در هکتار) + بیسپیریباک سدیم در رتبه بعدی قرار گرفت. علاوه بر این، استفاده از علفکش پندیمتالین (دو لیتر در هکتار) + بیسپیریباک سدیم سبب تولید بالاترین وزن هزار دانه (25/94 گرم) شد. اگرچه حداکثر عملکرد دانه در شرایط وجین (7323/9 کیلوگرم در هکتار) حاصل شد ولی مصرف پندیمتالین (سه لیتر در هکتار) + بیس-پیریباک سدیم به طور معنیداری منجر به کنترل علفهای هرز و بهبود اجزای عملکرد و عملکرد دانه در مقایسه با کاربرد پندیمتالین (یک لیتر در هکتار) + بیسپیریباک سدیم، پندیمتالین (دو لیتر در هکتار) + بیسپیریباک سدیم و شاهد گردید. نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر در شرایط کشت هوازی، استفاده از رقم وندانا، فاصله ردیف کاشت 12/5 سانتیمتر و مصرف علفکش پندیمتالین (سه لیتر در هکتار) + بیسپیریباک سدیم بیشترین تأثیر را در کاهش تجمع وزن خشک علفهای هرز و بهبود عملکرد دانه برنج داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنج هوازی؛ عملکرد دانه؛ فاصله کاشت؛ کاهش وزن خشک علف هرز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. طراحی و پیاده سازی از سیناوب